Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5384 K.2019/4456

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26/11/2015 gün ve 2013/108 - 2015/220 sayılı kararı onayan Daire'nin 11/10/2017 gün ve 2016/1766 - 2017/5263 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin adına 1992 yılından beri tescilli "ERGO ERGONOMİK YATAKLARI" markasıyla faaliyet gösterdiğini, davalının "DR.ERGOBED" ibaresinin tescili için kötüniyetle başvuru yaptığını, davalının üretip sattığı yatakların tıbbi amaçlı yatak olmadığını, yapılan araştırmada tıbbi yatak olarak adlandırılacak bir standartın belirlenmediğinin anlaşıldığını, davalı tarafın ERGO kelimesini alabilmek adına bu yola başvurduğunu, markanın ayırt edicilikten uzak olduğunu ileri sürerek davalı şirkete ait 2010/53181 nolu "DR.ERGOBED" ibareli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2010/53181 nolu markanın 10. sınıftaki "tıbbi amaçlı yastıklar, elektrikle ısınan yastıklar ve örtüler, su yatakları, tıbbi amaçlı yataklar ve havalı yastıklar" emtiaları bakımından ve 35. sınıfta tescilli "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri, tıbbi amaçlı olan olmayan her türlü yatak, yastık, uyku tulumu, satış hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, satış toptan mağazaları, elektronik ortamda katalog ve benzer diğer yöntemler ile sağlanabilir) açısından kısmen hükümsüzlüğüne, TPE sicilinden terkinine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.