Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5422 K.2019/4632

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28/05/2015 gün ve 2014/53-2015/329 sayılı kararı onayan Daire'nin 21/11/2016 gün ve 2015/11712-2016/9009 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile dava dışı Geta...Ltd.Şti arasında 11/04/2013 tarihinde 332 adet villanın inşaatının demir kalıp beton işleri ile ilgili taşeronluk sözleşmesi imzalandığını, dava dışı şirketin teminat mektubu verdiğini, dava dışı şirketin yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle davalıya tazmin istemi ile başvurulduğunu, davalının talebi reddettiğini, mektubun kesin teminat mektubu niteliğinde olup, geçici teminat mektubu olmadığını, bankaların güven kurumu olduğunu, buna rağmen davalının teminat mektubunu nakde çevirmediğini belirterek 1.800.000,00 TL'nin 30/11/2013 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.