Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5435 K.2019/1974

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/03/2017 tarih ve 2016/116 E. - 2017/116 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine -kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 14/09/2017 tarih ve 2017/858-2017/759 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafça 43. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan "MUSTAFA UYMAN HARPUT ..." ibareli marka başvurusuna karşı, müvekkilinin 39, 41 ve 42. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan "...+Şekil" ibareli markasını dayanak göstererek itiraz ettiğini, yapılan itirazın TPMK ...'nın 2015-M-11873 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, TPMK ...'nın 2015-M-11873 sayılı kararının iptalini ve dava konusu markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek savunarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., taraf markaları arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan tüm deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas koşulunun oluşmadığı ancak, davacı markasının "...

OTELİ" olarak konaklama hizmet türü bakımından tanınmışlığının kanıtlandığı, davalı markasının başvuru kapsamında yer alan 43. sınıftaki "geçici konaklama hizmetleri" yönünden, davacı markasının itibarından haksız yarar sağlayacağı ve davacı markasının itibarına bu hizmet sınıfı yönünden zarar vereceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPMK ...'nın 2015-M-11873 sayılı kararının, 2013/42992 sayılı başvuru konusu markanın 43. sınıfında yer alan "geçici konaklama hizmetleri" bakımından iptaline, dava konusu marka tescilli olmadığından kabul edilen kısımlar yönünden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmiştir.

...

Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince tüm dosya kapsamında göre; taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiş; davacı vekilinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak ise, taraf markalarının kapsadıkları mal ve hizmetler bakımından birbirleriyle ilintili olduğu, davalı markasındaki ek kelimelerin taraf markalarında bulunan "..." ibaresinin baskın görünüşünü ortadan kaldırmadığı,

davalı markasının ortalama tüketici nezdinde bir çok yerde şubesi olan davacı markasının sanki bir şubesiymiş izlenimi yarattığını, bu itibarla taraf markaları arasında dava konusu hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma olasılığı bulunduğunu, ayrıca somut olayda uygulanma yeri bulunmayan 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesinin somut olayda uygulama yeri olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne,

TPMK ...'nın 2015-M-11873 sayılı kararının iptaline ve 2013/42992 sayılı "...T ..." ibareli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.