KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/900 E., 2019/221 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2019
Karar Metni
838 kelime·4 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/06/2015 gün ve 2014/1185-2015/362 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 20/10/2016 gün ve 2015/12830-2016/8293 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle abonenin istirdat istemine ilişkin Yargıtay incelemesinden de geçerek kesinleşen ...
Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/296 Esas 2012/442 Karar sayılı kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına toplam 13.670.064,48 TL ödediğini, temyiz ve karar düzeltme taleplerine ilişkin harç ve masraflar için de 1.190.824,49TL sarf ettiğini, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4. maddesi uyarınca davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam 14.860.888,49 TL'nin temerrüt tarihi olan 27.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 14.859.273,86 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/900, K. 2019/221, 10 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama