Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1003 K.2019/2921

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 12/12/2017 tarih ve 2017/449-2017/276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin grafik tasarımcısı olduğunu, davalının 2002 yılında Dubai'de yapılacak projeler için davacıdan yardım talep ettiğini, bu işin ücret karşılığı yapılacağının davalıya belirtildiğini, Sultan Al Nahyan Camii, Dubai Burjuman Alış Veriş Merkezi, Zabel Park projeleri için uzun zaman ve emek harcayarak tasarımlar hazırladığını, yapılan işlerin davalıya teslim edildiğini, tasarımların bedelinin ödenmesini beklerken cami için yapılan çini tasarımların alış veriş merkezinde bilgileri ve rızaları olmadan kullanıldığını tespit ettiklerini, mali, manevi ve kişilik haklarına tecavüz edildiğini,

FSEK'nın 68. maddesi uyarınca üç kat tazminat haklarının bulunduğunu ileri sürerek, 20.000 TL manevi ve 30.000 USD maddi tazminatın 02.03.2006 tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. .

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacının davaya konu çalışmalarda gönüllü olarak çalıştığını ve ücret talep hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı yanca dosyaya ibraz edilen uçak biletlerinin tarihi ve dosya kapsamındaki diğer delillere göre, davalı yanca işin 2004 yılı sonunda teslim alındığının kabulü gerekeceği, zira, davaya konu eserlerin bir anda ortaya çıkarılamayacak, yoğun emek ve mesai gerektiren eserler olduğu, bu nedenle zamanaşımı definin yerinde görülmediği, davacı yanca ortaya çıkarılan tasarımların FSEK anlamında güzel sanat eseri olduğu,

davalı bu tasarımları davacının bilgisi dahilinde kullandığından FSEK’in 68. maddesine göre tazminat talep edilemeyeceği, ancak davacının telif ücreti talep hakkı olduğu, bu bedelin 28.12.2011 tarihli rapor doğrultusunda 30.000 USD olarak takdir edildiği gerekçesiyle, kesinleşen manevi tazminat talebi ile ilgili olarak yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne,

30.000 USD’nin dava tarihi itibarıyla karşılığı olan 46.647.TL’nin 2.3.2006 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi kapsamında devlet bankalarında 1 yıl vadeli olarak açılan mevduat hesaplarına uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanmak sureti ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı yararına hükmedilen maddi tazminata yasal faiz işletilmesi gerekirken 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesi kapsamında mevduat faizi işletilmesi doğru görülmeyip, bozmayı gerektirse de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün belirtilen husus bakımından düzeltilerek onanması gerekmiştir.