Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1146 K.2019/5650

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22/12/2015 gün ve 2015/307-2015/600 sayılı kararı onayan Daire'nin 28/11/2017 gün ve 2016/4738 - 2017/6682 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı tarafça müvekkillerinden istendiğinde iade koşuluyla tahsil edilen paranın geri verilmediğini, Federal Almanya Cumhuriyeti Duisburg Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesinde açılan davada, mahkemece, davacı ...'a 613,55 Euro, ...'a 2.812,11 Euro, ...'a 5.624,21 Euro, ...'a 2.812,11 Euro anaparanın 22.10.2005 tarihinden itibaren işleyecek temel faiz oranına ek %5 faizi ile birlikte ödenmesine hükmedildiğini ileri sürerek söz konusu Federal Almanya Cumhuriyeti Duisburg Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi 10. HD'nin 10 O 35/06 numaralı dosyasında verilen 05.04.2007 tarihli kararın ve yargılama masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.