Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1159 K.2019/5737

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04/11/2015 gün ve 2014/380 - 2015/231 sayılı kararı onayan Daire'nin 28/09/2017 gün ve 2016/2536 - 2017/4878 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Next Elektronik Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin ticaret unvanının kılavuz unsuru olan ve adına TPE’de tescilli NEXT ve NEXT esas unsurlu onlarca markanın maliki olduğunu, markanın koruma altında bulunduğunu, müvekkilinin uzun yıllardır nizasız ve fasılasız olarak kullandığı markaya benzer NEXT LEVEL ibaresinin tescil için TPMK nezdinde davalı şirketin başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin bu başvuruya itirazlarının reddedildiğini, bu ret kararına itirazın TPMK Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 23.06.2014 tarih ve 2014-M-9535 karar ile reddedildiğini,

davaya konu marka başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi ve 8/3 maddesi uyarınca haksız reddedilmesi gerektiğini belirterek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 23.06.2014 tarih ve 2014-M-9535 no’lu kararının iptaline, marka tescil belgesine bağlanmamışsa mezkur marka tescil belgesinin hükümsüz sayılmasına ve iptaline karar verilmesini talep talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tanınmış olduğu iddia edilen markasından haksız yararlanma ve davacı markasının itibarına zarar verme olgusu gerçekleşmediği, YİDK kararının doğru olduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.