Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1187 K.2019/2985

Taraflar arasında görülen davada Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06/12/2017 tarih ve 2016/612-2017/722 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin internet ortamında bulduğu bir aracı satın almak için dava dışı yabancı uyruklu kişiyle mesajlaştığını, bu kişinin Londra'da olduğunu, araç satışı için Türkiye'ye gelmesi için müvekkiline güvenmesi gerektiğini, bu nedenle müvekkilinin tanıdığı bir kişi hesabına Western Union aracılığıyla para göndermesini istediğini, bunun üzerine müvekkilinin Western Union Şti'nin acentesi olan davalı banka şubesi kanalıyla eşi adına Londra'da ödenmek üzere 8.500 USD gönderdiğini, eşinin İngiltere'ye hiç gitmemiş olmasına rağmen bu paranın Western Union Şti. tarafından ödenmiş olduğunu ileri sürerek, 8.500,00 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı tarafından imzalanmış Payment Query Form'da belirtildiği üzere davacının havalelere ait MTCN'leri ve diğer havale unsurlarını hiç tanımadığı üçüncü kişilerle paylaştığının görüldüğünü, zararın meydana gelmesinde davacının ağır kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, davanın kabulüyle 8400 Amerikan Doları'nın havale tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Western Union Şirketinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, havale göndericisinin gönderdiği paranın havale alıcısı dışında üçüncü kişiye ödenmesi nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davacının yurt dışında bulunan dava dışı 3. şahsa para gönderme dekontlarını ve para gönderme formunu e-posta yoluyla gönderdiği, 06.02.2013 tarihli bilirkişi kurul raporunda da belirtildiği üzere 3. şahıslar gönderilen belgelerde yer alan bilgilere ulaşmasalardı böyle bir dolandırıcılık olayının meydana gelmesinin de mümkün olmayacağı, meydana gelen zararın davacının havaleye ilişkin bilgi ve belgeleri 3. şahıslarla paylaşması suretiyle tamamen kendi kusurundan kaynaklandığı ve davalının kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla, kusurun davalıya atfedilerek yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve hükmün davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.