Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1258 K.2019/2761

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/06/2017 tarih ve 2016/396 E.-2017/242 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 07/12/2017 tarih ve 2017/1074-2017/1129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, MİLKTEN ibareli 2016/8029, 2016/8017, 2016/1502, 2015/82456, 2014/78504, 2014/78499, 2014/78494, 2014/72742, 2003/25680 ve MİLKİNO ibareli 29. Sınıf ürünleri içeren 10.06.2014/48681 sayılı markaların sahibi olan müvekkilinin 12.10.2015 tarihinde "Milkino" ibareli 30. Sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalının MİLKİNHO ibareli, 30. Sınıf ürünleri içeren markasına dayanarak itirazda bulunduğunu, itirazın YİDK tarafından kabul edilerek müvekkilinin başvurusunun reddedildiğini, başvuru konusu işaret ile davalının itiraza mesnet markasının iltibasa neden olacak derecede benzer olmadığını, müvekkilinin kazanılmış haklarının bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Marka Kurumu ve şirket vekilleri; anlamsal, görsel ve sescil olarak başvuru konusu "MİLKİNO" ibareli işaret ile davalının "MİLKİNHO" ibareli markasının bıraktığı genel izlenim ve ayırt edici unsurlarının anlamsal, görsel ve sescil olarak çok yakın olduklarını, kapsadığı ürünlerin aynı türden olduğu bu sebeple iltibas tehlikesi bulunduğu savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; tescilli marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede görsel, sescil ve anlamsal benzerlik olup olmadığının tespitinde marka ve işaretin ayırt edici ve baskın unsurların nazara alınarak münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle yarattıkları izlenimin dikkate alınmasının gerektiği, dava konusu başvurudaki asıl unsurun "MİLKİNO" ibaresinden, redde mesnet markadaki asli unsurun ise "MİLKİNHO" ibaresinden oluştuğu, redde mesnet marka ile başvuru konusu işaretin aynı veya benzer anlamsal, sescil ve görsel etkiyi bıraktıkları,

zira gerek görsel biçimleri, gerekse sescil olarak bıraktıkları etkinin ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, bütünsel olarak bıraktıkları izlenimin bu marka ve işaretlerin birbirleriyle ilintili oldukları, tek bir harf farklılığı olsa bile bu farklılığın ürün ve hizmetlerin ortalama tüketicilerinin önemli bir kısmı tarafından fark edilmesinin ve markaların ayrı olduğu yönünde kanıya ulaşılmasının mümkün olmadığı, anılan farklılığın marka ile başvuru konusu işaret arasındaki anlamsal, görsel ve sescil benzerliğin etkilerini geri plâna itmeye yeterli olmadığı,

başvuru kapsamında yer alan ve reddedilen 30. sınıftaki pekmez ürünleri ile redde mesnet markanın kapsamındaki 30. sınıf ürünlerin aynı türden olduğu, zira ürün ve hizmetlerin birbirini tamamladığı, aynı dağıtım kanallarından geçtikleri, aynı iş yerlerine sunuldukları, birbirleri yerine ikamet edilme ve rekabet etme olanaklarının bulunduğu, özellikle işletmesel bağlantılandırma ihtimalinin de iltibas kavramı içerisinde değerlendirilmesinin gerekli olmasının da bu sonucu zorunlu kıldığı,

davacının markalarının tescil tarihleri ile dava konusu başvurunun kapsamında bulunup da reddedilen pekmez ürünlerini içermemeleri karşısında davacı için seri marka yahut kazanılmış hak sağlama olanağının da bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereği esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.