Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/141 K.2019/4675

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19/11/2013 gün ve 2013/148 - 2013/143 sayılı kararı onayan Daire'nin 17/10/2017 gün ve 2016/3054 - 2017/5428 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1961 yılından bu yana bisküvi, kraker, gofret, pasta vb. ürünler üzerinde faaliyet göstermekte olduğunu, sektöründe haklı bir üne sahip olduğunu, müvekkilinin “ETİ TUTKU” ve “TUTKU” ibareli markaların maliki olduğunu, nizasız ve fasılasız bir şekilde bu markaları kullandığını ve tanınmış marka haline getirdiğini,

davalı kuruma yaptıkları “ETİ TUTKU” ve “TUTKU” ibareli markalarının tanınmış marka olarak kabul edilmesi yönündeki başvurularının Markalar Dairesince 556 sayılı KHK’nın 7/1-i maddesi gereğince “sektörde herkes tarafından yaygın olarak bilinen sektörel tanınmış markalardan olmadığı” gerekçesi ile reddedildiğini, verilen bu karara karşı süresi içinde YİDK’e itiraz ettiklerini,

YİDK tarafından yapılan inceleme neticesinde itirazlarının reddedildiğini ileri sürerek YİDK’in 2007-M-5976 sayılı kararının iptaline ve müvekkiline ait “ETİ TUTKU” ve “TUTKU” ibareli markalarının tanınmış marka olduğunun tespitine ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2007/M-5976 sayılı kararının, 27.03.1998/197279 sayılı “ETİ TUTKU” ibareli marka yönünden iptaline, davacıya ait “ETİ TUTKU” ibareli markanın bisküvi emtiaları bakımından 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi anlamında tanınmış marka olduğunun tespitine, sair istemlerin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.