Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1514 K.2019/3755

Taraflar arasında görülen davada Didim (Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 21/11/2017 tarih ve 2017/415 E. - 2017/794 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 19/02/2018 tarih ve 2018/201-2018/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Fesihe Seven, davalı ve müvekkilinin dava dışı Aksev Mobilya İnş Ltd. Şti.'nin hissedarları olduğunu, şirketin çift imza ile temsil edildiğini ve temsil yetkisinin davalı ile dava dışı şirket müdürü Hüseyin Yurtsiper'e ait bulunduğunu, ancak davalının şirketteki yetkisini kötüye kullanarak karar alınmasını engellediğini, davalının sorumluluklarını yerine getirmediğinden şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek, davalının dava dışı Aksev Mobilya İnş Ltd. Şti.'ndeki müdürlük görevinden azline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının adına tescillli olan hisselerin davacıya müvekkili ve diğer ortak tarafından teminat amaçlı olarak devredildiğini, davacının işbu davayı açmasında kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahekemesince, davacının şirketin %70 oranında hisse sahibi olduğu, TTK'nın 618 ve 620. maddeleri uyarınca şirket ana sözleşmesini değiştirme ve müdürleri görevden alma yetkisine haiz olduğu, bu durumda davacının elindeki yetkiyi kullanarak davalının müdürlük yetkisini kaldırma ve şirkete yeni müdür atama imkanı varken eldeki davayı açmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın HMK'nın 114/h maddesi uyarınca hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, somut olayda davacının şirketin %70 oranında hisse sahibi olduğu, TTK'nın 630/1. maddesi uyarınca davacının hisse oranı nazara alındığında genel kurulu toplayarak genel kurul kararı ile davalı şirket müdürünün görevini sona erdirmesinin mümkün olduğu, bu itibarla anılan yola başvurmaksızın müdürlük görevinin kaldırılmasına ilişkin işbu davayı açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığı,

davalı vekilinin davacının hisseleri 03.06.2017 tarihli taşeron sözleşmesi ile belli bir iş yapma karşılığında teminat olarak aldığını, sözleşme kapsamında edimlerini yerine getirmediğini, buna rağmen müvekilinin azlini hileli yollar ileistediğini, bu talebin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek hükmün kaldırılarak davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesine dair istinaf isteminin yerinde olmadığı, zira limited şirketlerde hisse devir koşullarının kanunda düzenlenmiş olduğu, davacının hali hazırda şirketin çoğunluk hissesini elinde tutan ortak olduğu,

davalının ileri sürdüğü hususların davacıya kanunla tanınmış ortaklık haklarını kullanmasına engel teşkil etmeyeceği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekil temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.