Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1585 K.2019/3252

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14/02/2017 tarih ve 2016/96 E.-2017/62 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 18/01/2018 tarih ve 2017/1183-2018/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketçe yapılan 2013/97685 numaralı “2K + 2K Denizcilik ve Ticaret + Global Servisler Profesyonel Çözümler” ibareli marka başvurusuna, müvekkili şirket tarafından 174119 ve 2002/21178 sayılı ve sırası ile “GO ŞEKİL + AC. OZDEMİR COMPANY GO ULUSLARARASI NAKLİYAT SERVİS VE TİC.

A.Ş.” ve “ŞEKİL + GO GO LOGISTICS Global Operations Local Solutions” ibareli markalara dayanılarak itiraz edildiğini, diğer davalı TPMK YİDK tarafından 31.12.2015 tarih ve 2015-M-12795 sayılı karar ile itirazlarının reddedildiğini, taraf markalarının kaynak göstermeyi hedefleyen bir slogan markası olduğunu ve slogan markalarının da sözcük markaları ile aynı kurallara tabi bulunduğunu, her iki markanın içeriklerinde mavi renk bulunduğunu ve işletmelerin adına yer verildiğini, bütünsel olarak bakıldığında markalar arasında kavramsal/anlamsal olarak benzerliğin bulunduğunu,

markaların tescilli olduğu sınıflara ilişkin hizmet verilen tüketici sınıfının kesinlikle İngilizce bilecek durumda olduğunu ve bu sebeple sloganlar arasındaki benzerliği fark edip iltibasa kapılarak işletmeler arasında ekonomik ve idari bağlantı bulunduğu kanaatine ulaşacaklarını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, taraf markalarının karıştırılmaya yol açmayacağını, davacı yanın uyuşmazlığa konu ettiği sloganının İngilizce olmasının bile karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırdığını, müvekkil şirketin deniz taşımacılığı alanında faaliyet gösterdiğini, bu sebeple markada da mavi renk kullanılmasının doğal olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu 2013/97685 sayılı “2K + 2K Denizcilik ve Ticaret + Global Servisler Profesyonel Çözümler” ibareli marka ile davacı yana ait 2002/21778 ve 174119 sayılı “ŞEKİL + GO GO LOGISTICS Global Operations Local Solutions” ve “GO ŞEKİL + AC. OZDEMİR COMPANY GO ULUSLARARASI NAKLİYAT SERVİS VE TİC. A.Ş.” ibareli markalar arasında; “Global Operations Local Solutions” ve “Global Servisler Profesyonel Çözümler” ibarelerinin tali nitelikte olmalarının yanında bir takım kelime benzerlikleri haricinde benzerliğin de bulunmayıp mezkur ifadelerin slogan niteliğinde oldukları ve bu nedenle 556 sayılı KHK.'nın 8/1-b maddesi kapsamında iltibasın söz konusu olmadığı ve kötüniyet iddialarının ise ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine, davacının 2002/21178 sayılı markasındaki "Global Operations Local Solutions” ibarelerinin, İngilizce "Global Operasyonlar Yerel Çözümler" anlamına gelmesine ve davalı şirket marka başvurusunda ise "Global Servisler Profesyonel Çözümler” ibarelerinin yer almasına, her iki markada da tali unsur olarak kullanılan ve zayıf nitelikli, slogan içerikli bu ibarelerin kullanımının iltibasa neden olmayacağının açık bulunmasına,

davacının 2002/174119 sayılı markasındaki hiçbir ibarenin ise davalı Şirket başvurusuyla benzer olmamasına göre, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.