Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1636 K.2019/6340

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28/12/2015 gün ve 2014/526 - 2015/332 sayılı kararı bozan Daire'nin 01/11/2017 gün ve 2016/4287 - 2017/5952 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2012/110640 numaralı "GoLive" ibareli marka başvurusuna davalının 2010/59481 “LOGO GO PLUS ŞEKİL”, 2007/27878 sayılı www.logo go.com.tr, 2007/16062 sayılı “GO ŞEKİL” ve 2007/16063 “LOGO GO ŞEKİL” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın kabul edildiğini, oysa ki taraflara ait markalar arasında benzerliğin bulunmadığını, tarafların faaliyet gösterdikleri sektördeki tüketicilerin eğitim seviyesinin yüksek olduğunu, GO kelimesinin bütün sektörlerde sıklıkla kullanıldığını, müvekkilinin “GO” ibaresinin yanında yer alan “LIVE” ibaresinin taraf markaları arasındaki farklılığı arttırdığını ileri sürerek TPMK YİDK kararının iptali ile "GOLİVE" markasının müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.