KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/1650 E., 2019/7241 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2019
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25/11/2015 gün ve 2014/1221 - 2015/693 sayılı kararı onayan Daire'nin 16/11/2017 gün ve 2017/3018 - 2017/6270 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davada davalı tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Asıl davada davacı ... vekili, müvekkili ... ile eşi ...'ın davalı banka nezdindeki müşterek hesaplarındaki 147.000 Euro'nun, banka çalışanı dava dışı ... tarafından zimmete geçirildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 Euro'nun 10.01.2000 tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 06/03/2007 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 73.500 Euro'ya yükseltmiştir.
Birleşen davada davacı ... vekili, asıl davada ileri sürülen sebeplerle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 73.500 Euro'nun 10/01/2000 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte talep ve dava etmiştir.
Asıl ve birleşen davada davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, asıl davanın ıslah talebi doğrultusunda kabulü ile 73.500 Euro'nun 5.000 Euro'suna dava tarihinden itibaren, 68.500 Euro'nun ise ıslah tarihi olan 06/03/2007 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline, birleşen davanın kabulü ile 73.500 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline dair verilen kararı taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Asıl ve birleşen davada davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/1650, K. 2019/7241, 14 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama