KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/1660 E., 2019/6010 K.·Mahkemesi : İstanbul 2.FİKRÎ Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2019
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 01/12/2015 gün ve 2014/182-2015/271 sayılı kararı bozan Daire'nin 31/10/2017 gün ve 2016/3930-2017/5897 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalının adına tescilli 2003/04587 no’lu, “Erdem Tekstil” ibareli markayı kullanmadığını ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin markasını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, markadaki esas unsurun "ERDEM" ibaresi olduğu, davalının "ERDEM" markasını kullandığı göz önünde bulundurulduğunda, "ERDEM TEKSTİL" markasının ayırt edici karakteri olan "ERDEM" ibaresini değiştirmeden kullandığı, fakat ortalama tüketicinin davalının kullanımına konu “ERDEM” markasını dava konusu “ERDEM TEKSTİL” markası olarak algılamayacağı, davalının “www.erdemcamasircom.tr” internet sitesinden iç giyim ve pijama ürünleri alanında faaliyet gösterdiği,
davalının markasını 556 sayılı KHK’nın 14. m. anlamında tescil sınıflarından 25. sınıfta yer alan "iç çamaşırlar, gecelik, sabahlık, kombinezon, sütyen, atlet, fanila, slip, bikini, bakser, pijama, jüpon, kaşkorse, tşört" emtialarında kullandığı, 23, 24 ve 25. sınıfta yer alan diğer emtialar bakımından bir kullanımının olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz ilamında yazılı olan sebeplerle bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/1660, K. 2019/6010, 1 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama