KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/1692 E., 2019/6007 K.·Mahkemesi :tüketici Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2019
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Tüketici Mahkemesi'nce verilen 25/02/2016 gün ve 2015/3159 - 2016/277 sayılı kararı onayan Daire'nin 16/01/2018 gün ve 2016/12199 - 2018/313 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde mevduat hesabının bulunduğunu, bu hesaptan müvekkilinin talimatı olmaksızın dava dışı ... isimli kişiye 25/08/2006 tarihinde 60.000,00 TL ödeme yapıldığını, ileri sürerek anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacıya ait müvekkili nezdindeki hesaptan yapılan tüm ödemelerin davacının talimatı doğrultusunda olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu 60.000,00 TL’nin ödendiği 25/08/2006 tarihinden 30/09/2010 tarihine kadar anılan hesapta değişik meblağlarda para yatırma, para çekme, havale ve talimat ile dava dışı kişilere ödeme gibi farklı toplam 154 işlemin yapılmış olduğu, buna göre davacının, kendisine ait hesaptan anılan tarihte 60.000,00 TL para ödendiğinden haberdar olduğu ve yapılan işleme icazet verdiği, aradan geçen 9 yıllık bir süreden sonra davacının hesabından usulsüz ödeme yapıldığına ilişkin iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/1692, K. 2019/6007, 1 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama