Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1725 K.2019/2260

Taraflar arasında görülen davada Ergani 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 13/10/2017 tarih ve 2017/57-2017/737 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı müvekkil tarafından çekilen krediler nedeniyle müvekkil ile herhangi bir anlaşma ve görüşme yapılmadan ve müvekkilinin muvafakati alınmadan kredi tahsis ve değerlendirme ücreti ile BSMV'sinin alındığını, davacı müvekkil tarafından son 10 yılda çekilen kredilerin tamamından bu şekilde haksız ve hukuka aykırı kredi tahsis ve değerlendirme ücreti ile BSMV'sinin alındığını, çekilen her kredi ile ilgili kredi tahsis ve değerlendirme ücretinin alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ve tamamen kötüniyetli olduğunu haksız bir şekilde müvekkilinden tahsil edilen 5.770 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun olarak dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmiş, davalı duruşmaya gelmemiş, davaya karşı da herhangi bir cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, tüm dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı gereğince.

Yapı Kredi Bankası kayıtlarında bireysel müşteri olarak değil, gerçek kişilerin ticari işletmesi olarak kayıtlı olduğu ve davacının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve ilgili mevzuat kapsamında "tacir" olduğu, davacının 01/01/2010-29/01/2016 tarihleri arasında hesabından, 22/03/2011 tarihinde kullandırılan 18.000 TL tutarındaki tüketici kredisi nedeniyle davacıdan aynı tarihte 220,00 TL komisyon, 11,00 TL BSMV, 119,30 TL hayat sigortası primi, 79,00 TL Meşe Temel Bankacılık Paketi Ücreti tahsil edildiği,

22/08/2013 tarihinde kullandırılan 60.000 TL tutarındaki tüketici/konut kredisi nedeniyle davacıdan aynı tarihte 100 TL konut kredisi-kredi açılış ücreti, 650 TL ekspertiz ücreti, 250 TL ipotek tesis ücreti, 89 TL Çınar Mortgage Paket Ücreti, BSMV ve 109,74 TL sigorta pirimi tahsil edildiği, bu iki kredi dışında davacıya tüketici kredisi adı altında kullandırılan herhangi bir kredi bulunmadığı,

davalı banka tarafından davacıya kullandırılan ticari krediler nedeniyle davacıdan 6.253,25 TL kredi tahsis ve değerlendirme ücreti, BSMV, 367,50 TL ipotek tesis ücreti, 231,76 TL dask poliçe primi, 42,00 TL çek karnesi komisyonu, ve 892,50 TL ekspertiz komisyonu tahsil edildiği , bankanın kredi tahsisi sebebiyle herhangi bir masrafa katlanmadığı halde, herhangi bir yasal dayanağı olmayan söz konusu ücretleri davacının kredi hesabından kesmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava kredi sözleşmesi uyarınca ödenen masraf, vergi ve sair kesintilerin tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında değişik tarihlerde birden çok kredi sözleşmesi yapılmıştır.

Öncelikle sözleşmelerin hangi tarihlerde yapıldığının tek tek tespiti ile 6098 sayılı Borçlar Kanunu öncesi düzenlenen kredi sözleşmeleri belirlenerek, bunlardan alınan masraf, BSMV vs. kesintilerle oranlarının sözleşmede belirlenip belirlenmediğinin saptaması, belirlenmiş ise bu oranlar, belirlenmemişse benzer nitelikteki kredi sözleşmelerine diğer bankalar tarafından uygulanan oranlar üzerinden davalının alabileceği bir ücretin bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir.

6098 sayılı Borçlar Kanunu sonrası imzalanan kredi sözleşmelerinde Türk Borçlar Kanunu 20. maddeleri uyarınca genel işlem koşulları bakımından değerlendirme yapılması ayrıca 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 144. maddesi kapsamında, Bakanlar Kurulu'nun 16.10.2006 tarih ve 2006/11188 sayılı kararına istinaden Merkez Bankası'nın 2006/1 sayılı Tebliği'nin göz önüne alınarak davacının isteyeceği masraflar, vergi ve sair kesintilerin saptanması ve gerekirse bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.