Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1871 K.2019/7403

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14/04/2017 tarih ve 2017/230 E- 2017/201 K. sayılı kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin usulden reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/12/2017 tarih ve 2017/1308 E- 2017/1473 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ise de duruşma günü olan 19/11/2019 tarihinde davacı tarafından verilen duruşmadan vazgeçme dilekçesi de dikkate alınarak,

dosyanın incelenmesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, Mersin Ticaret Mahkemesi'nin 2001/122 Esas 2001/120 Karar sayılı ilamıyla davalı şirkete kayyım olarak atandığını, mahkeme ilamında kayyım için aylık 500,00 USD ücret takdir edildiğini, kayyımlık görevini ifa etmiş olduğunu, ancak davalı şirket ortaklarının kayyımlık ücretinin bir kısmını ödemediklerini, şirket ortaklarının sanık olarak yargılandıkları ceza davalarının sonuçlandığını bu nedenle kayyımlık görevinin sona erdiğini, kayyımlık görevi sırasında davalı şirkete ait bozulacak emtianın paraya çevrilerek banka nezdinde hesap açtırdığını ve vadeli olarak yatırdığını,

hesap açılmasından sonra vergi numarası alınma zorunluluğuna ilişkin yasanın çıkartıldığını, bankanın vergi numarası olmadığı için ödenen paraları kendisine iade etmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kayyımlık görevine ilişkin 35.000,00 USD tutarında kayyım ücretinin ödenmesi için Halkbank Genel Müdürlüğü ve Mersin Şubelerine yazı yazılmasını ve kayyımlık görevine son verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, davacının kayyımlık görevine son verilmesi talebini kayyım olarak atanmasına ilişkin Mersin Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/122 Esas ve 2001/120 Karar sayılı dosyasına başvurarak ek karar ile isteyebilecek iken eldeki davayı açmasında hukuki yarar olmadığı, ayrıca kayyım atama kararında belirlenen aylık 500,00 USD ücretine ilişkin hükmün kesinleştiği, davacının kesinleşen mahkeme kararına dayalı olarak hükmedilen ve birikmiş kayyım alacağının icra takibine konu edilerek tahsil edilmesi mümkün iken eldeki alacak davası açılmasında hukuki yararının bulunmadığı,

hukuki yararın dava şartı olduğu ve mahkemece yargılamanın her aşamasında re'sen araştırılacağı gerekçesiyle davanın 6100 sayılı HMK' nın 114/h ve 115/2 maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf dilekçesinde istinaf başvuru nedenleri ve gerekçesinin gösterilmediği, 6100 sayılı HMK 'nın 355. maddesi uyarınca istinafa konu kararda re'sen gözetilmesi gereken kamu düzenine aykırılık teşkil eden bir halin de mevcut olmadığı gerekçesi ile davacının istinaf başvuru dilekçesinin 6100 sayılı HMK' nın 352/1-d maddesince usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve yapılan istinaf başvurusunda bir sebep gösterilmemiş olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.