Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1884 K.2019/8270

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 07/05/2015 gün ve 2014/775-2015/302 sayılı kararı bozan Daire'nin 20/12/2017 gün ve 2016/3261 -2017/7427 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili banka ile dava dışı asıl kredi borçluları Öz Bingül İnşaat Tic. A.Ş ve Sahra İthalat İhracat İnşaat Ticaret ve San. Ltd. Şti. arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesine istinaden, firmalara kredi kullandırıldığını, davalıların ise söz konusu sözleşmeleri müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıklarını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek ihtarname gönderildiğini, borçlularla imzalanan 28.02.2012 tarihli protokol kapsamında kısmi ödemeler yapıldığını ancak daha sonra protokol hükümleri ihlal edildiği için icra takibi başlatıldığını, borçluların takibe haksız itirazda bulunduklarını ileri sürerek itirazların iptaline ve %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.