KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/1902 E., 2019/6344 K.·Mahkemesi :fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2019
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16/03/2016 gün ve 2014/222 - 2016/81 sayılı kararı onayan Daire'nin 05/02/2018 gün ve 2016/6848 - 2018/757 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına tescilli "MİLA BY NOVA" ibareli markaların bulunduğunu, davalı şirketin 2012/47422 sayılı "MİLLA CLUB BY TRENDYOL" ibareli marka başvurusuna müvekkilinin yaptığı itirazın davalı TPMK YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, taraflara ait işaretlerin aynı/aynı tür mal ve hizmetleri kapsadığını, davalı şirket markasında "MİLLA CLUB" ibaresinin ön plana çıkarıldığını, "CLUB" kelimesinin de tali nitelik taşıdığını, bu durumda markaların asıl unsurunun "MİLA" ve "MİLLA" sözcüklerinden oluştuğunu, sonuç olarak taraf markalarının karıştırılmaya sebebiyet verecek derecede benzer olduklarını,
iltibas tehlikesinin doğacağını ileri sürerek TPMK YİDK'nun 2014-M-5286 sayılı kararının iptalini, davalı şirket adına başvurusu yapılan 2012/47422 sayılı "MİLLA CLUB BY TRENDYOL" ibareli markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Bu kez davacı vekili ve davalı şirket vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve öninceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlığın sınırlarının belirlenmiş olmasına göre, davacı vekilinin ve davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/1902, K. 2019/6344, 9 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama