KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/1938 E., 2019/6947 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2019
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12/02/2016 gün ve 2014/198 - 2016/93 sayılı kararı onayan Daire'nin 11/01/2018 gün ve 2016/6924 - 2018/226 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, Mersin Kültür Müdürlüğü eski mutemedi olan davalı ...'un sahte imza kullanarak ve bazı çekler üzerinde tahrifat yaparak malikleri adına bloke edilen kamulaştırma paralarını ve personelin Devlet tarafından karşılanan yemek katkı paylarını, Kültür Müdürlüğü'nün Ziraat Bankası Merkez Şubesi'ndeki hesaplardan çekerek Hazine'nin zarara uğramasına neden olduğunu, Bankalar Kanunu gereği gerekli kontrolleri yapmayan davalı bankanın da zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 92.730.600.000 TL’nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekili ve davalı banka vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalı banka vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/1938, K. 2019/6947, 7 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama