KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/1962 E., 2019/6621 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2019
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21/01/2016 gün ve 2012/376 - 2016/11 sayılı kararı bozan Daire'nin 08/01/2018 gün ve 2016/13196 - 2018/34 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, Mamak İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı okullarda çalışan personelin 2009 yılı Haziran ayına ilişkin emekli kesenek ve prim tutarlarının 30.06.2009 tarihinde SGK hesaplarına aktarılması gerekirken süresinde talimat verildiği halde 02.07.2009 tarihinde aktarıldığını, gecikmenin SGK hesaplarındaki blokeden kaynaklandığını, bloke nedeniyle otomatik aktarımının yapılamadığının bildirildiğini, gecikme nedeniyle müvekkilinin SGK'ya toplam 47.952,72 TL gecikme zammı ve gecikme cezası ödemek zorunda kaldığını, SGK'nın sorumluluğu için hakem sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde ayrıca dava açıldığını ileri sürerek 47.952,72 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve dava konusu alacağın tamamının dava dışı SGK’dan tahsil edilecek olması halinde eldeki davanın konusuz kalacak olmasına ve buna göre karar verilecek bulunmasına göre davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/1962, K. 2019/6621, 23 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama