Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/198 K.2019/2307

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/11/2017 tarih ve 2017/251-2017/426 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 11.04.2011 gün ve 2011/2422 sayılı koltuk ürünlerini içeren tasarım tescilinin sahibi olduğunu, davalı ...'in tasarım konusu ürünün aynısını üretip diğer iki davalı şirkete sattığını, bu şekilde müvekkilinin tasarım tescilinden ... haklarına tecavüzde bulunduklarını ileri sürerek davalıların eyleminin müvekkilinin tasarım tescilinden ... haklarına tecavüz oluşturduğunun tespitine, tecavüzün önlenmesine, tecavüz suretiyle üretilen ürünlere ve münhasıran bunların üretiminde kullanılan araçlara el konulmasına, davalı şirketlerin internet sitesi ve kataloglar yoluyla yaptıkları tanıtımların durdurulmasına,

...'den 5.929 TL ve davalı şirketlerden 11.616,68 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminat ile 10.000 TL itibar tazminatının eylemin tespit edildiği 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir. Islah ile 17.545,68 TL maddi tazminat, 10.000,00 TL itibar tazminatı ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirketler vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'in ve davalı şirketlerin üretim ve satışını yaptıkları Kardelen Koltuk Takımı isimli ürünün davacının tasarım tesciline konu ürün ile aynı olduğu, eylemden hem davalı ...'in hem de davalı şirketlerin sorumlu bulunduğu, davalı şirketlerin tecavüz nedeniyle davacıya vermiş oldukları zararın 11.616,68 TL olduğu, davacının müştereken ve müteselsilen tahsil talebinde bulunduğu, gerekçesiyle 11.616,68 TL maddi tazminatın müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, kesinleşen kısımlar hakkında ayrıca karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.