KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/2038 E., 2019/6481 K.·Mahkemesi : Ankara 1. Fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2019
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08/12/2015 gün ve 2014/163 - 2015/355 sayılı kararı onayan Daire'nin 23/01/2018 gün ve 2016/6559 - 2018/545 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "Mehmetçik Sigorta", "Mehmetçik Kasko", "Mehmetçik Yaşam Sigortası" ibareli tanınmış markalarının bulunduğunu, davalı şirketin TPMK nezdinde “MEHMETÇİK” ibareli marka başvurusuna müvekkili itirazının reddedildiğini, oysa davalı başvurusunun müvekkili markası ile iltibas oluşturduğunu, 556 sayılı 8/1-b ve 8-4 maddeleri bakımından tescil engelinin bulunduğunu, ayrıca davalının müvekkiline ait markaların tanınmış olduğunu bilmesine rağmen bu ibare için başvuru yapmasının kötüniyetli olduğunu gösterdiğini, aynı KHK'nin 35. madde bakımından da itirazın kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek YİDK'nin 2014-M-2092 sayılı kararının iptalini, davalı şirket başvurusunun reddini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili ile davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/2038, K. 2019/6481, 21 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama