KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/2095 E., 2019/4646 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2019
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 02/11/2017 tarih ve 2008/134-2017/723 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı Halkbank A.Ş. vekili ve davacı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalıların müvekkili şirketin yönetim ve denetim kurulu üyesi olduklarını, sorumlu oldukları dönem içerisinde şirketi zarara uğrattıklarını, şirketin durumu ve yararı gözetilmeden usulsüz kredi çekildiğini, Müflis Dempa Uluslararası Dış Ticaret A.Ş. İflas İdaresinden alacakların temlik alındığını, şirket defter ve kayıtlarının muhafaza edilemediğini, davalıların 6762 sayılı TTK'nın 336, 342, 346 ve 359. maddeleri uyarınca zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek şimdilik 5.000.- TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçeleriyle taleplerini yükseltmişlerdir.
Davalılar vekilleri, zamanaşımı def'inde bulunmuş, zarardan sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalıların şirketi zarara uğrattığı hususunun ispatlanamadığı, davacı şirketin defterlerine ulaşılamadığı, gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı Halkbank AŞ. vekili ve davacı ... vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Halkbank A.Ş. vekili ve davacı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/2095, K. 2019/4646, 19 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama