Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2152 K.2018/6795

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/01/2018 tarih ve 2016/1174-2018/48 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 06.11.2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, hissedar olduğu ... Enerji Kömür Elektrik Üretim Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti'ndeki paylarını (%30) ve şirket uhdesindeki arama ruhsatlarını davalılara devrettiğini, sözleşmede devir bedelinin rezerv miktarına göre belirlenmesinin kararlaştırıldığını, davalıların devirlere karşılık 4.048.000 USD ödediklerini, ancak daha sonra gönderdikleri ihtarname ile sözleşme konusu sahaların ekonomik olarak işletilemeyeceği gerekçesi ile ödemelerin iadesi ile şirket hisselerinin geri alınmasını talep ettiklerini, bu talebin kabul edilmediğini, sözleşmenin halen geçerli olduğunu, devredilen maden alanlarında 25-26 milyon ton civarında rezerv olduğunu,

davalıların bakiye alacağı ödemeden imtina ettiklerini ileri sürerek 50.000 USD'nin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 28/04/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talep 2.642.406 USD'ye çıkarılmıştır.

Davalılar vekili,davanın reddini istemiş, davalı şirketler vekili karşı davasında da yapılan ödemelerin iadesinin gerektiğini ileri sürerek 50.000 USD'nin karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile karşı davada talep edilen tutarı 2.245.989,60 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşme gereğince, sözleşme anında toplam rezerv bilinmediğinden tarafları bağlayıcı olmamak üzere geçici bir kabulle 21 milyon ton olduğunun varsayıldığı, buna göre devir bedelinin 10.500.000,00 USD olarak tespit edildiği,

sonraki aşamada "toplam rezerv" belirlendiğinde rezervin 17,5 milyon tonun altında olması halinde alıcıların tercih hakkı doğacağı, alıcılara tanınan sözleşmeden dönme hakkının 17,5 milyon ton rezervin altında toplam rezerv tespiti halinde gündeme geleceği, somut olayda sözleşmenin kurulduğu aşamada henüz görünür ve muhtemel rezerv dahi belirlenmemişken işin doğası gereği alıcının muhtemel rezerv üzerinden bedel tayini yolunu seçmeyeceği, sözleşmede kastedilen rezervin, görünür rezerv olduğu,

dolayısıyla hesaplamada 22.265.693 ton görünür rezerv üzerinden hesaplama yapılması gerektiği, alıcıların belirtilen hüküm gereğince dönme hakkının bulunmadığı, sözleşmenin 3.5. maddesi ve davalı tarafından yapılan ödemeler nazara alınarak yapılan hesaplama sonucunda davacının hissesine düşen alacağının 1.894.595,91 USD olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile,

1.894.595,91 USD'nin davalılardan tahsiline, hükmedilen tutarın 50.000,00 USD'lik kısmına dava tarihi olan 07/10/2009, 1.844.595,91 USD'lik kısmına ise ıslah tarihi olan 28/04/2014'ten itibaren devlet bankalarının 1 yıl vadeli ayni cins dövize uyguladığı en yüksek mevduat faizi uygulanmasına, fazla talebin reddine, karşı davada verilen hükmün kesinleşmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.