Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2184 K.2019/6559

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20/11/2015 gün ve 2014/42-2015/583 sayılı kararı onayan Daire'nin 22/02/2018 gün ve 2016/7707-2018/1359 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ve davalının taraf olduğu protokole göre, tarafların Sabancı Grubu Şirketlerle şahsen veya yasal ortağı ve aynı zamanda yöneticisi bulunduğu şirket vasıtasıyla iş yapmayacağı aksi takdirde 250.000,00 USD cezai şart ödeyeceğinin öngörüldüğü halde, davalının protokole uymayarak Sabancı Grubu Şirketiyle iş yaptığını ileri sürerek, 250.000,00 USD'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...’nun yönünden 250.000 USD cezai şartın fahiş olduğu ve davalının ekonomik anlamda mahvına yol açacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 50.000,00 USD'nin dava tarihinden itibaren Merkez Bankasının 1 yıl vadeli Amerikan Dolarına uyguladığı yıllık faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.