Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2204 K.2019/3679

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/02/2017 tarih ve 2009/148 E. - 2017/21 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 27/03/2018 tarih ve 2017/5436-2018/798 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı - karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili; müvekkilinin TPMK nezdinde 2002/01564 ve 2002/01565 no'lu tasarım tescil belgeleri bulunduğunu, bu kapı tasarımlarının benzerlerinin davalı tarafça üretilip satılarak müvekkilinin tasarım hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek, tasarım hakkına tecavüzün tespitini ve men'ini, şimdilik 1.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, verilecek kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacı tarafın tasarım hakkına tecavüz iddiasının doğru olmadığını, davacının tasarımlarının 554 sayılı KHK'ya aykırı olarak tescil edildiğinin, davalı tasarımların ayırt edici olmadığını ve koruma şartlarını taşınmadığını ileri sürerek, davacı karşı davalıya ait 2002/01564 sayılı saklı tasarımın 1, 2, 3, 7, 9 ve 12 no'lu, 2012/01565 sayılı tasarımın 2 no'lu tasarımın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiş, aynı zamanda asıl davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; İstanbul 2.FSHHM'de açılmış 2010/38 E. sayılı davada hükümsüzlüğü istenen 2002/01564 - 1, 2, 3, 7, 9 ve 12, 2012/01565-2 sayılı tasarımları hükümsüzlüğüne karar verildiği ve bu hükümsüzlük kararının da Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 18.03.2015 tarihli onama ilamı ile onandığı ve kesinleştiği, hükümsüzlük davasındaki kararın sonuçlarının geçmişe etkili oluşu, böylece asıl davanın dayanağının kalmadığı, karşı davanın ise konusuz kalmış oluşu nedeniyle asıl davanın reddine, karşı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Karar aleyhine, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İstanbul BAM 16. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; davacının dayandığı tasarımların, başka bir mahkeme kararıyla hükümsüz kılındığı ve kendisine karşı dava açılan davalının da karşı dava olarak tasarım hükümsüzlüğü davası açmasında hukuki yararının mevcut olması, karşı davaya karşı derdestlik itirazında bulunulmadığı,

her ne kadar kesinleşen hükümsüzlük kararı nedeniyle karşı davada esas hakkında hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiş ise de, sonuç itibariyle davalı-karşı davacının karşı dava yönünden de haklı çıkması nedeniyle davacı-karşı davalı taraf lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderlerinin de davalı-karşı davacı taraf üzerinde bırakılmasında bir hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle, davacı-karşı davada davalının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davada davalı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.