Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2206 K.2019/6697

Taraflar arasında görülen davada Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25/06/2015 gün ve 2010/122 - 2015/278 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 20/12/2017 gün ve 2017/3894 - 2017/7428 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı banka müşterisi olduğunu, banka personeli ...'ın müvekkilinin banka işlemlerini takip ederek gerekli işlemleri yaptığını, yapılan işlemler için zaman zaman dekont imzalattığını, kredi ödemelerinin yapılmadığı şeklinde gelen mesaj üzerine bankaya gittiğinde müvekkilinin parasının davalı ...'ın uhdesinde olduğunu öğrendiğini, davalının en kısa zamanda bunu ödeyeceğini beyan ettiğini, müvekkilinin banka hesaplarının ayrıntılı olarak incelenmesinde 21/04/2009 tarihinde müvekkilinin hesabında bulunan 40.000.-TL ve 19.000.-TL olmak üzere toplam 59.000.-TL'nin çekildiğinin öğrenildiğini,

davalı bankanın çalışanının kusurundan sorumlu olduğunu ileri sürerek 59.000.-TL'nin 21/04/2009 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılar üzerine yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı bankadaki mevduat hesabından 40.000.-TL ve 19.000.-TL olarak çekilen (toplamda 59.000.-TL) paranın 21/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine dair verilen kararın davacı vekili ve davalı banka vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Davalı banka vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.