Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2390 K.2019/4053

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Sulh Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 01/02/2018 tarih ve 2015/146-2018/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı müvekkili banka tarafından davalılardan ...'a 15/10/1998 tarihli kredi sözleşmesi ile 2.500,00 TL kredi açıldığını, diğer davalı ...'nın söz konusu krediye müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunu, kredi borcunun ödenmemesi üzerine davalı borçlular aleyhine İstanbul 12. Noterliğinin 05/12/2000 gün, 27942 yevmiye no'lu ihtarnamesi keşide edilerek kredi borcunun faizleri ile birlikte ödenmesinin talep edildiğini, buna rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek 3.787,14 TL asıl alacak, 61.339,36 TL faiz, 3.066,97 TL BSMV olmak üzere toplam 68.193,47 TL alacağın 05/10/2009 tarihinden itibaren % 153 faiz ve BSMV ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, asıl borçlu olarak gösterilen davalının davacı bankadan hiç bir zaman kredi kullanmadığını, bu durumun İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/320 esas 2009/201 karar sayılı kesinleşmiş kararıyla tespit edildiğini, davacı banka vekili tarafından sunulan sözleşme ve dekonttaki imzaların birbirine benzemediğini, kredi kullandırıldığı dönemde davalının 18 yaşını ikmal etmediğini, dekontta davalı ...'ın imzasının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, olaya ilişkin ceza dosyasında somut olayın tespit edildiği, buna göre, davacı bankanın Sirkeci Şubesi çalışanlarından kredi engellerini aşmak için F Profil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ve diğer bir kısım şirketleri aracı kılarak işçilerine tüketici kredisi kullandırdıkları, işçilere sahte imza ile kredi açıldığı, kredi alan kişilerin bankaya gelmediği ve imzaların şirket yetkililerince temin edildiği, ayrıca kredi sözleşmesi ve kasa tediye fişi üzerinde yaptırılan imza incelemesinde de imzaların kredi borçlusu davalı ...'ın eli ürünü olmadığının tespit edildiği, bu suretle asıl borçlu ve onun kefilinin sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.