Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2431 K.2019/7140

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25/11/2015 gün ve 2014/1804-2015/904 sayılı kararı onayan Daire'nin 05/12/2017 gün ve 2016/5087 - 2017/6905 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı işçinin 26/12/2001 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda malul kalması nedeniyle SGK tarafından bağlanan gelir ve aylıkların rücuen tahsili talebiyle Kulu Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan 2006/251 E. sayılı davası sonucunda tesis edilen karar ile hüküm altına alınan alacağın müvekkili tarafından 30/06/2011 tarihinde, 19.084,30 TL olarak ve ayrıca 552,77 TL de onama harcı ödendiğini, ancak davalı ile akdedilen 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşme hükümleri uyarınca ödenen bu tutardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 30/06/2011 tarihinde ödenen 19.084,30 TL ve 552,77 TL onama harcı olmak üzere toplam 19.697,07 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek ticari avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.