Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2454 K.2018/4485

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.01.2016 tarih ve 2015/371-2016/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.2009- 24.12.2010 tarihleri arasında davalı Belediyede genel sanat yönetmeni olarak çalıştığını, bu sırada "..." isimli çocuk oyununu yazıp yönettiğini, bu oyun için müvekilinin davalıdan telif ücreti almayacağını taahhüt ettiğini, ancak daha sonra müvekkili tarafından yazılan "..." ve "Kavuklunun Muhtarlığı" adlı oyunun çeşitli tarih ve yerlerde oynandığını, bu oyunlar için telif ücreti ödenmesine söz verildiği halde ödeme yapılmadığını ileri sürerek şimdilik 10.000 TL telif bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, telif ücreti istenen "..." adlı oyunun kursiyer oyunu olduğunu, deneme sahnesi oyunlarında telif ücreti ödenemeyeceğini, ayrıca dava dışı kişilerin de katılımıyla müşterek hazırlandığını, "Kavuklunun Muhtarlığı" oyununun davacı tarafından kendi rızası ile yönetildiğini, doğaçlama bir oyun olduğunu, bu oyunların davacının işçi statüsü ile müvekkilinde çalışırken oynandığını, eserler üzerindeki hakların müvekkiline ait olduğunu, oyunlar için bilet satılmadığını, kamu hizmeti amacı güdüldüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, "..." ve "Kavuklunun Muhtarlığı" adlı tiyatro oyunlarının oyun yazarı olan davacının, davalı ...’de oyuncu kadrosunda çalıştığı, ayrıca genel sanat yönetmenliği görevini icra ettiği, davalı ... ile arasındaki iş akti kapsamında "oyun yazarlığı" görevi de bulunduğuna ilişkin sözleşmede herhangi bir hükme yer verilmediği, eser sahibi olan davacının bu eserlerin temsili nedeniyle eser sahibi sıfatı ile telif ücreti isteyebileceği, davacının her iki oyun için isteyebileceği telif ücretinin 8.000 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 8.000 TL telif ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.