Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2472 K.2019/3951

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince (Fikri ve Sınaı Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 06/06/2017 tarih ve 2015/774 E. - 2017/373 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 21/02/2018 tarih ve 2017/1338-2018/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının müvekkilinin eski ortağı dava dışı şahıs tarafından kurularak “eğlence bizim işimiz” ibareli sloganı müvekkilinden öğrendiğini, müvekkilinin 2006 yılında kurulup uzun süre boyunca “eğlence bizim işimiz” ibareli sloganı kullandığını, tarafların aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, davalının anılan sloganı kötü niyetli şekilde marka olarak tescil ettirdiğini, markanın yeterli ayırt edici niteliğe haiz olmadığını ileri sürerek davalıya ait 2013/55639 sayılı 35 ve 41. sınıflarda tescilli “ERENG.EVENT EĞLENCE BİZİM İŞİMİZ” ibareli markanın hükümsüzlüğünü, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; yetki itirazında bulunarak aynı konuda Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/638 esas sayılı dosyasında verilen yetkisizlik kararının kesinleştiğini, dava konusu ibarenin kullanılmaması hususunda davacıya gönderilen ihtarame sonrası davanın ikame edildiğini, markanın ayırt edici olduğunu, anılan ibarenin müvekkilince uzun süre ve yoğun olarak kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı adına tescilli markanın slogan markası olarak korunduğu, dinlenen tanık beyanları kapsamında söz konusu sloganın davacı tarafça kullanıldığı, ayrıca payd ve dans aktüel dergilenin arka kapak sayfalarında yer alan davacı reklamlarında da bu slogan markasının kullanıldığı, davacının, anılan ibareyi davalının marka tescil tarihi olan 2013 yılından önce kullanmaya başladığı, eskiye dayalı kullanım hakkı nedeniyle davalı adına tescilli olan markanın hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıya ait 2013/55639 sayılı 35 ve 41. sınıflarda tescilli “ERENG.EVENT EĞLENCE BİZİM İŞİMİZ” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun, söz konusu markanın esaslı unsurunun davacı tarafça üzerinde öncelik hakkı bulunan “Eğlence Bizim İşimiz” ibaresi olduğu, ancak marka tescilinin 35. ve 41 sınıflara ilişkin olduğu, davacı kullanımının ise eğlence hizmetlerinde olduğu,

eğlence hizmetleri ile ilişkilendirilebilecek nitelikte “spor, kültür ve eğlence hizmetleri” alt sınıfı yönünden markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerekirken bu husus değerlendirilmeksizn markanın tescilli olduğu tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne karar verildiği gerekçesiyle kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüyle davalı adına tescilli 2013/55639 sayılı “ERENG.EVENT EĞLENCE BİZİM İŞİMİZ” ibareli markanın “spor, kültür ve eğlence hizmetleri” sınıfı yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.