Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/253 K.2019/2214

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/12/2016 tarih ve 2015/15 E. - 2016/346 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 09/11/2017 tarih ve 2017/917-2017/1000 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2012/95365 numaralı "PIERRE CALVINI COLLEZZIONE ITALIANA" ibareli 25. sınıf malları kapsayan marka tescil başvurusunun, davalı şirketin 1998/019477 numaralı "PİERRE CARDİN" ibareli markalarına dayalı itirazı sonucunda Markalar Dairesinin kararıyla reddedildiğini, bu karara müvekkilince yapılan itirazın da ...'nın 2014-M-14883 sayılı kararıyla reddedildiğini, müvekkilinin başvurusu ile redde mesnet markalar arasında görünüm, fonetik ve tüketici zihninde yaratılan etki yönünden benzerlik bulunmadığını, başvuru markasının müvekkili ortaklarının sahibi olduğu İngiltere'deki şirketler adına tescilli olduğunu,

kurum kayıtlarında “PİERRE” ibareli markaların tescilli olduğunu ileri sürerek ...'nın 2014-M-14883 sayılı kararının iptalini, başvuru markasının tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; başvuru markası ile redde mesnet markaların bir kısmının aynı malları kapsadığı, markaların karıştırılma ihtimalinin olduğunu ve aralarında bağlantı kurulabileceğini, farklılıkların benzerliği ortadan kaldırmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkilinin "PİERRE CARDİN" markasının davalı kurum nezdinde dahi tanınmış marka statüsünü haiz, dünyaca tanınmış bir marka olduğunu, davacı başvurusunun, müvekkilinin markası ile görsel, fonetik ve "PİERRE" ibaresinin yazılışı bakımından birebir aynı olduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu, tanınmışlıktan yararlanma amacı içinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin 97/207269 ve 98/019477 numaralı "PİERRE CARDİN" ibareli markalarıyla davacıya ait 2012/95365 sayılı “PİERRE CALVİNİ COLLEZZİONE İTALİANA” ibareli marka arasında, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin oluştuğu, davalının "PIERRE CARDIN" markasının tanınmış marka olduğu, ancak taraf markaları arasında uyuşmazlık konusu bütün mallar yönünden iltibas oluştuğundan, 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinin somut olayda uygulanmasını gerektirir bir hususun olmadığı, iltibası artıran husus olarak değerlendirilebileceği, kurum kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, davacının marka tescil başvurusunun asıl unsurunun "PİERRE CALVİNİ" ibaresinden oluştuğu, "COLLEZİONE İTALİANA" ibarelerinin marka tescil başvurusuna herhangi bir ayırt edicilik katmadığı, davacının "PİERRE CALVİNİ" ibareli marka tescil başvurusu ile davalının "PİERRE CARDİN" ibareli markaları arasında, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.