Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2542 K.2019/8308

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21/09/2017 tarih ve 2016/31-2017/1036 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 17.12.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asil ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davacı şirkete ait uçakla Kopenhag İstanbul arasında yolculuk yaptığını, varış yerinde çantasının bagajdan çıkmadığını, bunun üzerine havaalanında kayıp eşya müracaat tutanağı düzenlendiğini, daha sonra da davalı şirketçe bagajının bulunamadığını, söz konusu çanta içinde aile yadigarı olan altın kalem ve özel taşlı kutusu ile birlikte müvekkiline ait birçok özel eşyanın olduğunu, bu eşyaların kaybının müvekkilini oldukça üzdüğünü, ayrıca çanta içinde bulunan cüzdan ve banka kasa anahtarının kaybı nedeniyle de müvekkilinin bir takım ödemelerini aksattığını,

davalı şirket çalışanlarının umarsız davranışları nedeniyle uzunca bir süre müvekkilinin bagajını aramak için havaalanlarına gidip geldiğini ileri sürerek, 20.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, dava konusu taşımanın tabi bulunduğu Montreal Konvansiyonu uyarınca müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu, davacının bagajın içinde bulunduğunu iddia ettiği eşyalara ilişkin hiçbir ispat vesikası sunmadığını, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Varşova Konvansiyonu'nun 4 nolu Montreal Protokolü ile değişik 22. maddesine göre bagajın kaybolması ya da hasara uğraması halinde hava taşıyıcısının sorumluluğunun üst sınırı kapsamında kaldığı anlaşılan davacının gerçek zararı olduğu tespit edilen 3.905,56 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği, bagajın kaybı nedeniyle davacının kişilik haklarının ihlal edildiği soncuna varılamayacağı ve bu nedenle manevi tazminatın koşullarının oluşmayacağı gerekçesiyle, maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, 3.905,56 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekillleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmaması ile dava konusu taşıma sırasında, davacının iddia ettiği eşyaların, kaybolduğu uyuşmazlık konusu olmayan bagaj içerisinde bulunması olgusunun hayatın olağan akışına uygun bulunmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.