KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/2570 E., 2019/7151 K.·Mahkemesi : İstanbul Anadolu 1. Fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Kasım 2019
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19/04/2016 gün ve 2015/33 - 2016/69 sayılı kararı onayan Daire'nin 05/03/2018 gün ve 2016/8268 - 2018/1654 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin bayileri aracılığıyla akaryakıt satış ve servis hizmeti verdiği istasyonlarında ‘‘OPET’’ markasının kullanıldığını, müvekkilinin markasının 2004/08453 sayı ile tescilli olduğunu, 28/12/2012 tarihinden beri de tanınmış marka olarak tescil edilmiş olduğunu, davalı şirketin müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, davalının istasyonlarında kullandığı ‘‘CLASS’’ markasında müvekkili markasının renk ve şekil unsurlarının kullanıldığını, haksız yararlanma ve iltibas riski olduğunu, davalının kötü niyetli kullanımı meşru kılma çabası ile marka tescil talebinde bulunduğunu,
davalının haksız kullanımına son vermesinin ihtar edildiğini, yine davacının 2012/06503 sayılı şekil markasının da davalı tarafça kullanıldığını ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti ve önlenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/2570, K. 2019/7151, 13 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama