Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2667 K.2019/4173

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/12/2016 tarih ve 2015/147 E. - 2016/541 K.

sayılı kararın davacı vekili ile davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/03/2018 tarih ve 2017/1386-2018/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, "TAÇ" esas unsurlu, tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı tarafça yapılan 2013/37348 sayılı, 24 ve 35. sınıf bir kısım mal ve hizmetlerde geçerli, "SİDORETAÇ" ibareli marka başvurusuna, müvekkili şirketçe iltibas ve tanınmışlık hukuki sebeplerine dayanılarak yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen kabul edildiğini, bu karara karşı yeniden yapılan itirazın ise nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek,

davalı kurum YİDK'nın 2015/M-611 sayılı kararının 556 sayılı KHK'nın 53. maddesi delaletiyle 7-i, 8-b, 8/4, 9/b ve sair ilgili maddelerine istinaden, davalı markasında kalması yönünde verilen, 35 (01, 02, 03, 04, 05). sınıf ve 22, 23, 25, 26, 27. sınıf ile sınırlandırılan 35. sınıf hizmetler için iptalini ve anılan marka tescil edilmiş ise sayılan sınıflar yönünden markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirketçe cevap dilekçesi sunulmamıştır

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacıya ait itiraza mesnet markaların 16, 20, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 35, 37, 38, 41. sınıflardaki mal ve hizmetleri kapsadığı, dava konusu marka kapsamında 35.05 sınıf hizmetleri içinde 16, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27 sınıfların yer aldığı ve bu bakımdan davacıya ait 2011/29814, 2012/11887, 2004/12877 sayılı markalar kapsamında genel olarak 35. sınıf (yani Tebliğin 01-34. sınıfa dahil tüm malları için) mağazacılık hizmetlerinin bulunduğu ve bu nedenle markaların 16, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27. sınıflar bakımından aynı/aynı tür/benzer olduğu,

taraf markalarının da benzer bulunduğu ve bu mal ve hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesine göre iltibas ihtimalinin gerçekleştiği, davacıya ait “TAÇ” markasının “ev tekstil ürünleri ve perdeler” bakımından tanınmış olduğu, benzer olduğu kabul edilen davalıya ait 35.05’te kalan hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinin uygulanma koşullarının somut olayda oluşmadığı,

çünkü bu hizmetler, davacının markasının tanınmış olduğu “ev tekstili ve perde” ürünlerine yakın bir sınıf olmadığı gibi, davacı tarafından da 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinde yer alan hallerin gerçekleşebileceğine ilişkin yeterli bir ispatın bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'nın 2015/M-611 sayılı kararının davalının tescil başvurusunda kabul edilen 2013/37348 sayılı markasının tescil kapsamında bulunan 35.05/22, 23, 25, 26, 27 alt grubunda yer alan mal ve hizmetler yönünden kısmen iptaline, 2013/37348 sayılı markanın 35.05/22, 23, 25, 26,

27 alt grubunda yer alan mal ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, davacının dava konusu markaya yönelik 35.05/01, 02, 03, 04, 05 alt grupları yönünden taleplerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı ve davalı kurum vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davalı kurum vekili tarafından ileri sürülen istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, davacı vekilinin istinaf itirazlarına gelince, her ne kadar mahkemece YİDK'nın 2015/M-611 sayılı kararının davalının tescil başvurusunda kabul edilen 2013/37348 sayılı markasının tescil kapsamında bulunan 35.05/22, 23, 25, 26, 27 alt grubunda yer alan mal ve hizmetler yönünden kısmen iptaline ve anılan sınıflar yönünden başvuru konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiş ise de, dava dilekçesinin incelenmesinde, davacı vekilince, dava konusu başvuru markasının 35/01, 02, 03, 04, 05. sınıf ile 22, 23, 25,

26 ve 27. sınıf ile sınırlandırılan 35/5. sınıf hizmetler için YİDK kararının iptali ve anılan marka tescil edilmiş ise sayılan sınıflar yönünden markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkin edilmesinin talep edildiği, mahkemece benimsenen ve karara esas alınan bilirkişi raporunda, 35/05- 22, 23, 25, 26 ve 27. sınıf ve alt gruplar hakkında değerlendirme yapılmayarak 35/05. sınıfın 01, 02, 03 ve 04. sınıflar yönünden özelleştirilmiş halinin değerlendirildiği,

ancak başvurunun, TPMK sınıflandırma tebliğinin 01, 02, 03 ve 04. sınıflar yönünden 35/05. sınıfta özelleştirilmesi değil, doğrudan 35. sınıfın 01, 02, 03 ve 04. alt gruplarına yönelik olduğu,"SİDORETAÇ" ibareli başvuru konusu marka ile davacıya ait "TAÇ" esas unsurlu markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu şeklindeki mahkeme görüşünün isabetli olduğu, bilirkişi raporunda davacı markalarının alt sınıfları tek tek açıklandığı,

buna göre, sınıf benzerliği yönünden, 2004/12877 sayılı, "TAÇ STYLE" ibareli marka ile 2012/11887 sayılı "TAÇ OUTLET" ibareli markanın kapsamında bulunan mal ve hizmetlerle başvuru konusu markanın kapsamında bulunan mal ve hizmetlerin aynen, birebir ve ayırt edilemeyecek şekilde benzer olduğu,

bu durum karşısında mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kabulüne, davaya konu YİDK kararının iptaline, başvuruya konu marka tescil edilmemiş olduğundan hükümsüzlük talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı kurum vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.