Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/270 K.2019/2168

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/04/2017 tarih ve 2016/135 E. - 2017/163 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 02/11/2017 tarih ve 2017/906-2017/958 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince yapılan 2015/06398 kod numaralı, "KONFOR” ibareli, marka başvurusunun, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından dava dışı bir şirkete ait 2011/39754 sayılı "KONFOR MENDİL" ibareli marka mesnet gösterilerek 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi gereğince re’sen reddedildiğini, anılan karara karşı yapmış oldukları itirazın ise nihai olarak TPMK ... tarafından reddedildiğini, kurum kararının yerinde olmadığını, mesnet gösterilen marka ile müvekkiline ait marka arasında ayniyete varan derecede bir benzerlik bulunmadığını, müvekkili adına tescilli 2011/58411 sayılı, 16. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan,

"KOMİLİ KONFOR" ibareli markasının da başvuru markası yönünden kazanılmış hak oluşturduğunu ileri sürerek, davalı TPMK ...'nın 2016-M-698 sayılı kararının iptalini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, markalarda ilk bakışta ve derhal göze çarpan unsurun, somut ve soyut olarak ayırt ediciliği yüksek olan "KONFOR" ibaresi olduğu, "KONFOR" ibareli başvuru ile redde mesnet "KONFOR KONFOR MENDİL" arasında ilk bakışta ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, her iki markanın 16. sınıfta yer aldığı, ortalama düzeydeki tüketicilerin, ilk bakışta markaların farklı işletmelere ait olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, başvuruyu inceleyen marka uzmanının da bunu ilk bakışta ve derhâl algılaması ve başvuruyu reddetmesinin isabetli bir yaklaşım olduğu,

kazanılmış hak açısından, başvuru markası ile davacının önceki markasının aynı olmadığı bu nedenle kazanılmış hak koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.İstinaf mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.