Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2932 K.2019/7860

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18/12/2015 gün ve 2014/304 - 2015/980 sayılı kararı bozan Daire'nin 21/02/2018 gün ve 2016/12842 - 2018/1321 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin 17.04.2009 keşide tarihli 30.05.2009 vade tarihli ...tarafından keşide edilen lehtarının davalı olduğu, 150.000,00.- TL bedelli bono nedeniyle davalıdan temel ilişki sebebiyle alacaklı olduğunu, davalı hakkında daha önce Ankara 30. İcra Müdürlüğü'nün 2009/14604 Esas sayılı dosyası ile icra takibine geçildiğini, alacağın cebri icra yoluyla tahsil edildiğini, ancak davalı tarafça Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 20013/374 Esas sayılı dosyasında açılan davada süresinde keşideciye protesto çekilmemesi gerekçesiyle takibin davalı ciranta ... yönünden iptali ile yapılan ödemenin de istirdatına karar verildiğini,

verilen kararın müvekkilinin asıl alacağı ispat yönünden haklarını ortadan kaldıracak nitelikte olmadığını, müvekkili tarafından davalı aleyhine alacak davası açılması gerekliliğinin doğduğunu, müvekkilinin davalıya verdiği 150.000,00 TL borç nedeniyle davalıdan alacaklı olduğunu, bononun teslimini gerektiren asıl ilişkinin borç verme ve alma ilişkisi olduğunu ileri sürerek davalı tarafça takip hukuku nedeniyle şeklen istirdatına karar verilen Ankara 28. İcra Müdürlüğü'nün 2014/13930 Esas sayılı dosyası nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine,

müvekkilinin davalıdan 256.809,95 TL alacaklı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili Ankara 28. İcra Müdürlüğü'nün 2014/13930 Esas sayılı takip dosyasına konu alacağın açılan menfi tespit davasına dayandığını, dava devam ederken müvekkilinin malları satıldığından davanın istirdat davasına dönüştüğünü, Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen hükmün Yargıtay tarafından onandığını, maddi anlamda kesinleşmiş bir hüküm bulunduğunu, bu nedenle de tekrar menfi tespit davası açılamayacağını savunarak davacının kötüniyetli olması sebebiyle %20 kötüniyet tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, temel ilişkiye dayalı alacak istemine ilişkin olup, davanın dayanağı keşidecisi ..., lehdarı ... ve hamili ... olan 30.05.2009 vadeli 150.000,00 TL tutarlı bono, 6100 sayılı HMK 202 maddesinde düzenlenen delil başlangıcı niteliğindedir.

HMK 202/1 maddesinde, senetle ispat zorunluluğu bulunan hallerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebileceği düzenlenmiş olup, davacı vekilinin 25.02.2015 havale tarihli delil listesinde bildirdiği yazılı deliller celp edilmekle birlikte 17.04.2015 tarihli oturumda davacının tanık dinletme talebi red edilmiştir.

Davacının tanıklarının dinlenmesi talebinin reddi, davanın niteliği itibariyle HMK 202 maddesi hükümlerine aykırıdır.

Bu halde, taraflar arasındaki iddia olunan temel ilişkinin ispatı zımnında davacı vekilinin 25.02.2015 tarihli delil listesindeki tanıkların dinlenmesi, taraf delillerinin eksiksiz toplanması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının temyiz incelemesinde bozulmasına karar verilmesi gerekirken yerel mahkeme kararının yazılı gerekçe ile bozulması doğru görülmemiş, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 21/02/2018 gün ve 2016/12842 Esas 2018/1321 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak, kararın bu değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.