KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/2937 E., 2019/7620 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2019
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28/04/2016 gün ve 2016/39-2016/205 sayılı kararı onayan Daire'nin 11/04/2018 gün ve 2016/10376 - 2018/2626 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı aleyhine açtığı ve verilen hükmün kesinleştiği Frankfurt Am Main Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin 2-10 O 441/09 sayılı dava dosyasına ilişkin ilamın ve masraf tayini ile ilgili hükmün onaylanmış tercümesinin tenfizini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin yabancı mahkemedeki davadan haberinin olmadığını, Tebligat Kanunu'nun 35'inci maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğunu, zira anılan maddeye göre tebligat yapılabilmesi için adres kayıt sisteminde kişinin adresinin tespit edilememiş olması gerektiğini, oysa tebliğ tarihinde ve hamen müvekkilinin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin bulunduğunu, tebliğ evrakının kapıya yapıştırılmadığını, sunulan evraklarda tebliğin kime yapıldığının belli olmadığını, yabancı mahkeme ilamının Türk kamu düzenine aykırılık taşıdığını savunarak davanın reddi istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/2937, K. 2019/7620, 28 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama