Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3219 K.2019/4315

Taraflar arasındaki davadan dolayı Reyhanlı 1. Asliye Mahkemesince verilen 28/01/2016 gün ve 2015/473-2016/72 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 28/01/2016 tarihi itibariyle 2.190,00 TL'dir. Davacı vekili, icra tehdidi altında ödenen 562,60 TL’nin istirdatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile 562,60 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bu durumda, kabul edilen dava değeri, yukarıda anılan madde hükmüne göre davalı yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.