Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3312 K.2020/140

Taraflar arasında görülen davada Ceyhan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17/05/2016 gün ve 2015/200-2016/235 sayılı kararı bozan Daire'nin 25/04/2018 gün ve 2016/10659-2018/3116 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki hesabı incelendiğinde 18.11.2009 tarihinde 49.250 TL'sinin olduğunun görüleceğini, bu tarihten sonra müvekkilinin toplam 9.000 TL'yi hesaptan çektiğini, davalı banka personelinin suistimalleri sonucunda hesapların boşaltılması hakkında açılan soruşturmanın akabinde müvekkilinin hesabında olması gereken 40.000 TL'nin hesapta bulunmadığının anlaşıldığını ileri sürerek şimdilik 10.000 TL'nin 18.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek kısa vadeli ticari kredilere uygulanan avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.