Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3546 K.2019/5370

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/09/2016 tarih ve 2014/235 E- 2016/394 K. Sayılı kararın Davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 19/04/2018 tarih ve 2017/1584 E- 2018/439 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi Davalı gülşehir belediyesi vekili tarafından istenilmekle dosyadakikağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

6100 sayılı HMK’nın “Temyiz Edilemeyen Kararlar” başlığını taşıyan 362/1-a maddesiyle, bölge adliye mahkemelerince verilen ve miktar veya değeri 40.000,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin olarak verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı hüküm altına alınmıştır. Bu miktar, karar tarihi olan 19.04.2018 tarihi itibariyle 47.530,00 TL’dir.

Davacılar, esasen ayrı ayrı dava edebilecekleri ve her biri ayrı bir davaya konu olabilecek maddi ve manevi tazminat taleplerini tek bir dava içerisinde talep etmiştir. Davacıların davalı Belediyeye karşı ileri sürebileceği farklı istemlerini tek bir davada ileri sürmesi mümkün olup, bu duruma objektif dava birleşmesi denilmektedir.

Objektif dava birleşmesi söz konusu olduğunda, yukarıda anılan kanun hükmüyle belirlenen kesinlik sınırının, hükmedilen toplam tutara göre değil, davacı ve talep başına hükmedilen tutara göre belirlenmesi gerekmektedir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, davalı aleyhine kabul edilen ve her bir davacı için ayrı ayrı hükmedilen manevi tazminat tutarlarının temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Davalı ... aleyhine ilk derece mahkemesince hükmedilen maddi tazminata karşı da istinaf kanun yoluna başvurulmamış ve maddi tazminata ilişkin hüküm de bu suretle kesinleşmiştir. Kesin olan kararlara ilişkin temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.