Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3586 K.2020/240

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05/05/2016 gün ve 2016/59-2016/270 sayılı kararı onayan Daire'nin 09/05/2018 gün ve 2016/10609 - 2018/3358 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankada 01018723, 01025793 numaralı Türk Lirası mevduat hesapları, 35000707 numaralı Euro hesabı, 23002281 numaralı USD hesaplarının bulunduğunu, davalı çalışanının zimmetine para geçirmek suretiyle pek çok mudiyi zarara uğrattığını, fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydı ile açılan davada müvekkilinin zararının toplam 170.630,00 TL ile 5.820,00 Euro ve 1.900 USD olarak belirlendiğini ileri sürerek ilk dava ile talep edilen kısmi tutar 100.000,00 TL mahsup edilerek bakiye alacak tutarı olan 70.630,00 TL,

5.820 Euro ve 1.900 USD alacağının bankaya son para yatırmaya ilişkin işlem tarihi olan 21/10/2011 tarihinden itibaren mevduat hesaplarına bankalarca uygulanacak en yüksek mevduat faiziyle, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanunun 4/a maddesi uyarınca hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.