Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3641 K.2019/5165

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21/03/2017 tarih ve 2014/171 E- 2017/258 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 16/05/2018 tarih ve 2017/997 E- 2018/436 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında mukim anlaşma gereğince; müvekkil davalı tarafın talimatları doğrultusundaki demiryolu ve karayolu taşımalarını yaptığını, verilmiş olan teklif doğrultusundaki tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, mukim anlaşmanın son bulduğunu, anlaşma doğrultusunda yapılan ve müvekkili tarafından tamamı davalı tarafa faturalanan taşıma işlerinin toplam bedelinin 439.135,42 TL'yi bulduğunu, davalı tarafça işbu taşıma bedellerinin 253.572,00 TL'lik kısmının çalışma dönemi içinde iki ayrı ödeme yoluyla yapıldığını, 185.563,42 TL'lik alacağın tüm uyarılara rağmen ödenmediğini,

müvekkilinin alacağının tahsili için İstanbul Anadolu 12. İcra Müdürlüğünün 2013/19516 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, davalının borca itiraz ettiğini ve takibin durduğunu, davalının itiraz etmesine rağmen 30/01/2014 tarihinde müvekkilinin banka hesabına 135.000,00 TL'lik ödeme yaptığını, müvekkilinin 50.563,42 TL alacağı bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin haksız ve kötü niyetli itirazının iptaline, takibin devamına, %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacı şirketin sözleşme yükümlülüklerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında ticari ilişki bulunduğu, cari hesap mutabakatının sağlandığı, dosyaya sunulan bilirkişi heyet raporunda, davacının ifa ettiği taşıma işi sonunda düzenlediği ve davalı taraf ile cari hesap mutabakatının da sağlandığı navlun faturalarının bakiyesinden kaynaklanan 50.563,42 TL tutarındaki alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce, ilk derece mahkemesince dava konusu yapılan ve hüküm altına alınan tutar olan 50.563,42 TL üzerinden İİK 67.maddesi uyarınca icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı şekilde hükümde inkar tazminatı takip tutarı üzerinden tayin edildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 21/03/2017 tarih 2014/171 Esas 2017/258 sayılı kararının HMK 353/1-b2 maddesi gereğince icra inkar tazminatı yönünden kaldırılmasına,davanın kabulüne ve hükmedilen alacak 50.563,42.TL'nin %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.