Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3722 K.2019/6187

Taraflar arasında görülen davada Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14/09/2017 tarih ve 2014/753 E. - 2017/435 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/04/2018 tarih ve 2017/1072 E. - 2018/427 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...'in davalı şirkette %50 hisse ile ortak olduğunu, davalı ...'in şirket müdürü olduğunu, müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında şirket adına işler yaptığını, usulüne uygun fatura düzenlemediği için şirkete vergi cezası geldiğini, şirketi zarara uğrattığını ve şirketi kötü idare ettiğini, karar defterini elinde bulunduran şirket müdürünün müvekkilinin de imzasını atarak bir takım kararlar aldığını ve sahte işlemler yaptığını, ihtiyaç duyduğunda müvekkilinin yerine imza attığının yeni öğrenildiğini, müvekkilinin herşey bittikten sonra bu işlemlerden haberdar olduğunu,

bu usulsüz işlemler nedeniyle şirketin mal varlığı kalmadığı gibi şirketin borçlandırıldığını, müvekkilinin de davalının kötü yönetimi nedeniyle borç altına girdiğini, şirketin ticari faaliyetinden dolayı elde ettiği gelirin usulüne uygun olarak muhasebeleştirilmediğini, davalı ...'in şirket parasını zimmetine geçirdiğini, şirketi aciz hale düşürdüğünü ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirket ortaklığından haklı nedenlerle çıkmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından şirket müdürü olduğu dönemde davacının imzaları taklit edilmek suretiyle kararlar alınarak bu kararlar çerçevesinde faaliyetin yürütülüyor olması nedeniyle taraflar arasında güven ilişkisinin kalmadığı, tarafların artık şirket halinde çalışmaya devam edebilmesinin mümkün olmadığı, bu itibarla davacı bakımından Türk Ticaret Kanunun 638 inci maddesinin 2 inci fıkrası çerçevesinde ortaklıktan çıkmaya ilişkin haklı sebebin oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının davalı şirketten haklı nedenlerle çıkmasına izin verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi tarafından tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; yargılama aşamasında alınan adli tıp raporu ile şirket adına alınan bir kısım kararlarda davacı adına atfen atılan imzaların davacı eli ürünü olmadığının tespit edildiği, imza sahteliğine ilişkin davacı iddiası dışında dava dilekçesinde yer alan diğer iddialar davacı yönünden şirket ortaklığından çıkmaya ilişkin haklı sebep olarak kabul edilmediği, ilk derece mahkemesinin davanın kabulü yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre, davalı şirketin tüm, davalı ...’in ise sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava şirket ortaklığından haklı sebeple çıkma istemine ilişkin olup, davacı, dava dilekçesinde Livpe Meşrubat Gıda Yakacak Maddeleri Tic. Nak. İnş. Taah. Ltd.

Şti. ile birlikte, diğer ortak ...’e de husumet yönelterek TTK’nın 638. maddesi kapsamında davalı şirketten çıkmasına izin verilmesini talep etmiş olup, husumet kamu düzenine ilişkin ve re’sen gözetilmesi gereken bir husus olmasına rağmen, gerek İlk Derece Mahkemesince gerekse Bölge Adliye Mahkemesince bu hususa değinilmemiş ve diğer şirket ortağı ...’i de ilzam edecek şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa ki, şirketten çıkmaya izin verilmesi talepli böyle bir davada husumetin münhasıran şirkete yöneltilmesi gerekli ve yeterli olup, diğer ortak ...’e husumet yöneltilemez.

Bu nedenle, HMK'nın 114 ve 355. maddeleri gözönünde bulundurulmak suretiyle anılan davalı hakkında davanın pasif husumet ehliyeti olmadığından reddi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince ... aleyhine de sonuç doğurabilecek şekilde davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine dair karar verilmesi yerinde olmayıp, davalı gerçek kişi hakkında kararın re’sen bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.