Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/380 K.2019/2594

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20/04/2017 tarih ve 2014/1215-2017/576 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ING Bank vekili, ihbar olunan ... vekili, fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, Egebank...

Şubesi'ne yatırılan toplam 31.500,00 TL mevduat alacağının davalı bankadan tahsili ile, alacağa vadeli mevduatın yenilenme tarihi olan 15/12/1999 tarihinden vade tarihi olan 18/01/2000 tarihine kadar %78 akdi faiz, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar ise akdi faiz olan %78'den aşağı olmamak üzere temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 07.07.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 28.200,00 TL alacağın 24.700,00 TL’sine 08.10.1999 tarihinden 3.500,00 TL’sına 15.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasa gereği değişen oranlarda faiz uygulanmasını,

01.09.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de toplam 27.989,10 TL alacağın 24.700,00 TL'sine 08.10.1999 tarihinden, 3.289,10 TL alacağa 15.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasa gereği değişen oranlarda faiz uygulanmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın husumet, derdestlik, dava şartı eksikliği, zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönlerinden reddi ile haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın esastan reddini istemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının açtırdığı mevduat hesaplarındaki paraların havale işlemi ile Kıbrıs'ta kurulu Egebank'ın Off-Shore Banka hesabına havale edilmiş gibi gösterildiği, aslında fiilen Kıbrıs’a aktarılmadığı, Yurt Ticaret ve Kredi Bankası’nın hakim ortaklarına ait bir kısım şirketlere kredi olarak verilmek suretiyle kullandırıldığı, mevduatın yatırıldığı banka yönetim kurulu üyeleri hakkında ceza davası bulunduğu,

uzamış ceza zaman aşımı nedeniyle alacağın zaman aşımına uğramadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile toplamda 27.989,10 TL'nın 24.700,00TL'sinin 08/10/1999 tarihinden itibaren, 3.289,10 TL'sinin 15/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ING bank vekili, ihbar olunan ... vekili, fer’i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ING vekilinin, ihbar olunan ... vekilinin ve fer’i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Dava, off-shore işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

04.04.2012 tarihinde açılan davada, 15.12.1999 tarihinde yatırılan 24.700,00 TL’nın vade sonunda 31.500,00 TL’ye baliğ olduğu iddia edilerek akdi faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiş, Mahkemenin 04.10.2012 gün ve 2012/80 – 166 sayılı kararı ile dava şartı yokluğundan, davanın usulden reddine ilişkin kararın Dairece bozulması üzerine bozmaya uyularak 2014/1215 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan yargılamada, davacı vekilince 07.07.2015 günlü ıslah dilekçesi ile 28.200,00 TL alacağın, 24.700.- TL kısmına 08.10.1999 tarihinden,

3.500.- TL kısmına ise 15.12.1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda faiz uygulanarak tahsiline karar verilmesini istemiştir. Böylece dava ıslah edilerek 3.500,00 TL’nın daha tahsili talep edilmiş, Mahkemece yargılama sonucunda ıslah edilen istemde kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Islah tarihi itibariyle yürürlükte olan HMK 177 maddesinde, ıslahın tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği düzenlenmiştir. Ayrıca Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 06.05.2016 gün ve 2015/1 E., 2016/1 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir. Bu durumda mahkemece, davacı vekili tarafından bozma sonrası ıslah edilen miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.