KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/383 E., 2019/4873 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2019
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04/12/2015 gün ve 2015/225 - 2015/533 sayılı kararı onayan Daire'nin 25/09/2017 gün ve 2016/5637 - 2017/4700 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Yunusoğlu Tatlı Gıda A.Ş.'nin ortağı ve yönetim kurulu başkanı olduğunu, müvekkilinin katılmadığı 19.06.2008 tarihli yönetim kurulu kararı ile davalı ...'ın münferit imza ile yetkili kılındığını, kendisi adına atılan imzanın sahte olduğunu, şirketin 05.05.2009 tarihli genel kurulda tasfiyesine karar verildiğini, davacının daha önceden şirketi temsile yetkili iken 2.500.- TL maaş aldığını, şu anda herhangi bir geliri kalmadığını, hileli ve haksız muameleler ile tahsilatlar yapıldığını, olay nedeniyle üzüntüye kapıldığını, kişilik haklarının zedelendiğini ileri sürerek,
5.000.- TL maddi ve 20.000.- TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemi olarak şirkete koyduğu sermaye tutarının tahsilini istemiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuştur. Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/383, K. 2019/4873, 26 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama