Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3926 K.2019/5850

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/03/2017 tarih ve 2016/215 E- 2017/108 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/05/2018 tarih ve 2017/1648 E- 2018/511 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “Kayra” asıl unsurlu çok sayıda tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şahsın ise 2015/32243 numaralı “KAYRAKLI” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın davalı Kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, başvurunun tüketicilerce müvekkilinin seri markalarından biri olarak algılanacağını, başvurunun tescili halinde müvekkili markasının tanınmışlığının zedeleneceğini, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek,

YİDK’in 25.03.2016 tarih ve 2016-M-3278 sayılı kararının iptaline ve dava konusu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin başvurusuna konu ibare ile davacı markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerliğin bulunmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru kapsamındaki mal ve hizmetlerin davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarında aynen yer aldıkları ancak marka işaretleri arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığı, dolayısıyla somut olayda 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının bulunmadığı, davacının “KAYRA” markasının TPMK tarafından tanınmış marka olarak kabul edildiği, marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından anılan KHK 8/4. maddesinin somut olayda uygulanma kabiliyetinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı marka başvurusuna karşı yapılan itirazın reddine dair davalı Kurum YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince taraf markaları arasında karıştırılmaya yol açacak ölçüde benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Olaya uygulanacak, mülga 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca markalar arasında karıştırılmaya yol açacak ölçüde bir benzerlik bulunup bulunmadığı konusunda karşılıştırma yapılırken, markaların görsel, işitsel ve kavramsal özelliklerinin, başvuru kapsamındaki ürünlerin ortalama tüketici kitlesinin bakış açısına göre bir bütün olarak değerlendirilmesi gerekir. değerlendirme yapılırken benzerlikte markaların ilk kısımlarının sonraki kısımlarına göre tüketici kitlesi üzerinde daha etkili olacağı da gözardı edilmemelidir.

Somut olayda, davacının tanınmış markası olan “KAYRA” kelime markası ile davalı başvurusuna konu “KAYRAKLI” ibaresi karşılaştırıldığında, davalı başvurusuna konu markanın davacı markasının tamamını aynı harf sırasıyla ve aynen kapsadığı, “KAYRA” ibaresine eklenen “KLI” ekinin markayı kavramsal olarak farklılaştırmayacağı ve ayırt ediciliği sağlamaktan yoksun olduğu, bu haliyle markalar arasında, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b hükmü bağlamında karıştırılma ihtimaline yol açacak ve KHK’nın 8/4 hükmünün değerlendirilmesini gerektirecek derecede benzerlik olmasına rağmen ilk derece mahkemesince hatalı gerekçe ile davanın reddine ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış anılan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.