Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3952 K.2019/5552

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19/10/2017 tarih ve 2017/176 E- 2017/597 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen 14/05/2018 tarih ve 2018/388 E- 2018/782 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Sultanyar” adıyla restoran işlettiği şirketini, 30/05/2014 tarihli hisse devir sözleşmesi ile devrettiğini, müvekkiline ait olan “Sultanyar” ibareli markalarının kullanımını da davalı şirkete bıraktığını, ancak davalı tarafın, bahsekonu markalarına zarar vermeye başladığını, Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/16 D.İş sayılı dosyasında yapılan keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporundan, davalı tarafça restaurantın dış ve iç mekanlarında "Hacı Saad" markasının kullanılmaya başlandığının, sadece peçeteliklerin üzerinde "Sultanyar" markasını kullanmaya devam ettiğinin görüldüğünü ileri sürerek,

30/05/2014 tarihli hisse devir sözleşmesinin marka kullanımına ilişkin 7. maddesinin 1.ve 5. paragrafı ile 14/11/2014 tarihli protokolün iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, görev itirazında bulunmuş, müvekkili şirketin önceki maliklerinin, davacı ve dava dışı Kadri İnce’nin şirketteki tüm paylarını 21/05/2014 tarihli hisse devir sözleşmesi ile şirketin şu anki pay sahiplerine devrettiğini, şirketin bu tarihten sonra uzun bir dönem “Sultanyar” marka altında faaliyetine devam ettiğini, davacının sözleşme ve protokolün ilgili maddelerinin iptalini talep etmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, davalı şirketin sadece “Hacı Saad meat and grill” markasını kullandığını, davalı şirketin “Sultanyar” markasıyla birlikte kendi markasını da kullandığı düşünülse dahi,

bu kullanımın sözleşme ve protokol uyarınca davalı şirkete verilen markayı kullanım hakkı kapsamında olduğunu savunarak davanın reddini ve haksız nedenle dava açan davacı hakkında disiplin para cezasına karar verilmesini istemiştir.İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava konusu marka kullanım hakkını kısmen devrettiği, davalının ise sözleşmeye uygun aktif kullanımının olmadığı, bunun kullanım hakkından vazgeçmek olduğu, bu durumun sözleşmeye aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile,

taraflar arasındaki 30/05/2014 tarihli sözleşmenin 14/11/2014 tarihinde tadil edilen yeni haliyle oluşturulan 7/1 maddesi ile yine sözleşmenin 7/5'inci maddesinin 1. cümlesinin iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davadaki talebin ancak sözleşmedeki maddelerin feshinin tespiti olabileceği, dava konusu sözleşmedeki maddelere göre davalının iki markayı birlikte kullanmasının engellenmediği, davalının sınırlı kullanımının davacı markasına nasıl zarar verdiğinin kanıtlanamadığı, kaldı ki davalının kullanımdan vazgeçebileceği, vazgeçse dahi bildirim yükümlülüğü bulunmadığı, yine bildirim yükümlülüğünü ihlal hükmünün davacı tarafça ileri sürülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.